De eerste week terug na je vakantie

Zoek in het Nederlands naar wat je met je eerste week terug doet, en je krijgt twee soorten antwoord die geen van beide je vraag zijn. Het eerste gaat over één dag: tien tips voor je eerste werkdag, hoe je die maandag doorkomt, waarom die ochtend zo zwaar voelt. Het tweede gaat over hoe je je voelt: de vakantiedip, weer in je ritme komen, rustig opstarten, niet meteen in de stress schieten.

Vrijwel alles is bovendien geschreven door uitzendbureaus, HR-diensten en salarissoftware, dus voor iemand met een leidinggevende, contracturen en collega's die het werk hebben waargenomen. Dat is geen slecht advies. Het is alleen antwoord op een kleinere vraag dan je stelde. Je vroeg wat je met een week doet en je krijgt iets over een ochtend, en je vroeg wat je erin zet terwijl het antwoord over je humeur gaat. De zeven dagen zelf, waarin al is besloten wat je gaat doen, komen in bijna geen enkel stuk voor.

Je week terug is niet leeg maar voor je ingevuld

Er wordt vaak gedaan alsof je met een schone lei terugkomt. Het omgekeerde is waar. Van alle weken in je jaar is de eerste week terug de enige die volledig door anderen is samengesteld. Je was er niet toen hij werd gevuld. Elke mail, elke afspraak die iemand alvast heeft ingepland, elke vraag die is blijven liggen tot je er weer was: het heeft allemaal een afzender, en die afzender ben jij niet.

Dat maakt hem het uiterste geval van iets dat in elke week speelt. Wat binnenkomt heeft een naam en een moment, en jouw eigen werk heeft geen van beide. In een gewone week zorgt dat ervoor dat jouw eigen blok als eerste sneuvelt. In de week terug staat het er van tevoren al niet in, want je was er niet om het neer te zetten.

En dan komt het woord dat de week definitief dichtzet: inhaalslag. Zodra je week een inhaalslag heet, is alles wat erin hoort per definitie van iemand anders. Je hebt dan geen volle week, je hebt een week met een opdracht. De kans dat je hem afsluit zonder één blok waarvan jij de afzender was, is groter dan in welke andere week van je jaar ook.

De week terug is niet je leegste week. Het is de enige week die helemaal zonder jou is ingedeeld.

Zet één ding neer voordat je je mail opent

Hier zit het wrange tegendeel. Je hebt net twee weken afstand gehad, en dat is precies de toestand waarin mensen zien wat er eigenlijk toe doet. Bijna iedereen komt terug met iets: dit wil ik anders, hier wil ik meer van, dat gedoe ga ik niet meer doen. Op zondagavond is dat helder, en op donderdag is het weg.

Dat is hetzelfde mechanisme als na een cursus of een boek dat je raakte. Wat je meebracht klopt op elk moment, en juist daarom dwingt het op geen enkel moment iets af. Er is geen dag waarop het moet en er is niemand die eraan herinnert. Als het niet ergens komt te staan, verdwijnt het zonder dat iemand er iets van merkt.

De ingreep is daarom klein en zit vooral in het moment. Voordat je je inbox opent, dus letterlijk als eerste handeling van je eerste ochtend, zet je één ding in je week. Eén, geen vijf. Geef het een rol, zodat het ergens bij hoort en niet los in een lijst zweeft. Zet er een dag en een begintijd bij, en kies daarvoor de tweede helft van je week, want de eerste dagen gaan sowieso op aan wat er ligt. Maak het klein genoeg dat het ook past in de versie van deze week waarin alles tegenzit. En bepaal vooraf waarvoor het wel mag wijken, want dat gaat gebeuren en het scheelt je het gevoel dat het weer mislukt is.

De reden om dit vóór je mail te doen is geen discipline. Het is dat het erna niet meer van jou komt. Zodra je de stapel hebt gezien, is alles wat je bedenkt een reactie op die stapel.

De tweede week is de week die het uitwijst

De eerste week terug valt meestal nog mee. Er is coulance, mensen weten dat je weg was, en je hebt zelf nog wat van de rust over. De tweede week is de week waarin het blijkt. Dan is de coulance op, ligt de achterstand er nog half, komt het gewone werk weer op volle sterkte binnen, en is dat ene blok dat je op je eerste ochtend hebt neergezet het goedkoopste ding in je agenda om te verzetten.

Kijk daarom aan het eind van die tweede week niet of je bij bent, want dat ben je nog niet. Kijk of dat blok er nog staat en of er iets van is gebeurd. Dat is een vraag die je in twee minuten beantwoordt en die niet meebeweegt met hoe druk het toevallig was. Hoe je zo'n blok overeind houdt als anderen in je agenda mogen, staat in grip houden op je agenda als iedereen erin mag.

En als het echt niet lukt

Er zijn terugkomsten waarbij er in je afwezigheid iets is misgegaan, of waarbij de vakantie zelf zwaar was. Dan lukt het niet om op je eerste ochtend al iets van jezelf neer te zetten, en dat hoeft ook niet. Doe het dan aan het eind van die week, op het moment dat je toch naar de volgende kijkt. Dat moment heeft zelf trouwens dezelfde neiging om te verdwijnen, en waarom dat is en wat eraan helpt staat apart beschreven.

Wat je vooral niet wilt is dat het bij die ene keer blijft. Dan is je vakantie het enige moment van het jaar geweest waarop je iets over je week hebt bedacht, en is daar niets van overgebleven. De rest van het jaar begint dan gewoon weer bij wat er binnenkwam, en dat is precies waar je aan het strand van af wilde. Hoe je een week opbouwt die niet elke keer opnieuw bij nul begint staat op de pagina over weekplanning, en staat jouw vraag hier niet bij, kijk dan bij de veelgestelde vragen.