Je persoonlijke missie staat op papier en je week merkt er niets van

Er is bijna geen oefening in persoonlijke ontwikkeling die zo vaak wordt aangeraden en zo zelden iets verandert. Je vindt tientallen Nederlandse pagina's die je in drie, vijf of zeven stappen naar een persoonlijke missie brengen. Ze doen allemaal hetzelfde: ze helpen je bij het schrijven, en dan houden ze op.

Dat is jammer, want het schrijven is het makkelijke deel. Het moeilijke deel begint de maandag erna, als je week weer gevuld wordt door mensen en dingen die jouw missie niet gelezen hebben.

Een missie is geschreven om te kloppen, niet om te passen

Kijk eens naar wat er staat. Waarschijnlijk iets over aanwezig zijn voor de mensen om je heen, of over werk maken van iets wat ertoe doet, of over groeien zonder jezelf voorbij te lopen. Mooie zinnen, en ze kloppen.

Precies daar zit het probleem. Ze kloppen op elke dag van het jaar. Ze zijn net zo waar op een dag waarop je acht uur hebt vergaderd als op een dag waarop je met je dochter naar het bos bent geweest. Iets wat altijd waar is, verplicht je op geen enkel moment tot iets.

Een missie die overal waar is, is nergens een afspraak.

Je agenda werkt omgekeerd. Die kent geen bedoelingen, alleen momenten. Wat er dinsdag om negen uur staat gebeurt, en wat er niet staat gebeurt niet, hoe belangrijk je het ook vindt. Zolang je missie geen enkel moment aanwijst, doet hij niet mee.

Tussen je missie en je dinsdag zit een rol

De stap die bijna overal ontbreekt is de tussenstap. Een missie zegt wat je wilt betekenen. Een blok in je week zegt wanneer je iets doet. Daartussen zit iets waar je missie stil over is: voor wie.

Dat is wat een rol doet. Een rol heeft altijd iemand aan de andere kant. Vader, compagnon, dochter, buurman, en ook jijzelf. Zodra je een rol noemt, is er iemand die iets mist als het niet gebeurt, en dat is een heel ander soort verplichting dan een zin in een document.

Neem een missie die zegt dat je aanwezig wilt zijn voor de mensen om je heen. Dat is nog niets. Vertaal hem naar de rol vader, en er is opeens een vraag met een antwoord: wat zou een aanwezige vader deze week doen wat er nu niet in staat. Woensdagmiddag ophalen in plaats van laten ophalen, bijvoorbeeld. Dat past in een week. De missie zelf paste nergens in.

Hoe je die rollen kiest zonder dat het een lijst van vijftien wordt, staat in het stuk over rollen die een heel jaar meegaan.

Je hoeft er per week maar een stuk van te gebruiken

De verleiding is om je hele missie in een keer waar te maken. Vijf rollen, elk een blok, en maandag begint het nieuwe leven. Dat houdt tot woensdag stand en daarna weet je weer waarom je er de vorige keer mee gestopt bent.

Er is een rustiger manier. Leg je missie naast je week en zoek de plek waar de afstand het grootst is. Meestal is dat pijnlijk duidelijk: er is een rol waar veel over geschreven staat en waar al maanden niets voor in je agenda heeft gestaan. Neem die ene, deze week.

Dat is genoeg, en het heeft een prettige bijwerking. Je missie hoeft niet af te zijn. Hij hoeft niet alles te dekken en de zinnen hoeven niet mooi te zijn. Hij hoeft maar op een plek raak te zijn, want je gebruikt er per week toch maar een stuk van.

Een missie die niets uitsluit stuurt niets

Er is een korte toets waarmee je merkt of je iets in handen hebt of alleen iets moois. Vraag je af waar je missie nee tegen zegt.

Als er niets is dat er niet meer bij past, stuurt hij ook niets. Een missie die zowel een gezinsavond als een avondvergadering goedkeurt, helpt je niet op de donderdag waarop je moet kiezen. Richting betekent per definitie dat er iets afvalt.

De eerlijkste versie van die toets is achteraf. Schrijf aan het eind van je week onder je missie wat je ervoor hebt laten liggen. Staat daar niets, dan heeft hij deze week niets gedaan. Dat is geen oordeel over jou, het is informatie over de zin. Wat je in je agenda zet als je waarden er nog niet in staan, staat uitgewerkt in dit stuk.

Het eerste rijtje is niet lui geschreven. Zo ziet vrijwel elke persoonlijke missie eruit die netjes volgens de oefening is gemaakt. Het tweede rijtje is dezelfde zin, met er een rol en een tijdstip aan geknoopt.

Wat je deze week al kunt doen

Pak je missie erbij, ook als hij half af is, en onderstreep de zin waar je het minst van terugziet in je agenda. Zet daar een rol bij: voor wie is die zin bedoeld. Kies dan het kleinste ding dat die rol deze week zou doen en geef het een dag, een begintijd en een eindtijd.

Kijk er zondag naar met een vraag: stond het er nog. Meer over de weg van waarden naar week vind je op de pagina over missie en waarden, en als je nog geen woorden hebt gevonden begin je bij je kernwaarden bepalen zonder lijstje met mooie woorden. Staat jouw vraag hier niet bij, kijk dan bij de veelgestelde vragen.