MagilityOne/Blog/Waarden & richting
Waarden & richting
Zoek je op hoe je een persoonlijke missie schrijft, dan krijg je een formule voor een bedrijfszin en een sjabloon om in te vullen. Dit stuk gaat over het andere soort zin: één regel waaraan je op maandagochtend je week kunt afmeten, en hoe je die in twintig minuten opschrijft.
Typ in dat je een persoonlijke missie wilt schrijven en je krijgt bijna altijd hetzelfde terug: een sjabloon voor een missieverklaring, met een invulveld voor je doelgroep en een invulveld voor de waarde die je levert. Keurige zinnen. Ze zijn alleen gemaakt voor een organisatie die aan buitenstaanders moet uitleggen waarom ze bestaat.
Dat is niet de vraag die jij stelt. Jij wilt geen zin die iets uitlegt aan anderen, maar een zin die het op maandagochtend met je oneens kan zijn. Dat zijn twee verschillende soorten zinnen, en het is de moeite waard om te zien waar ze uit elkaar lopen.
De missieverklaring is een genre met een eigen geschiedenis. Hij is bedoeld om naar buiten te gaan: op een website, in een jaarverslag, op een poster in de hal. Daarom moet hij drie dingen doen die voor jouw zin juist niet hoeven. Hij moet begrijpelijk zijn voor iemand die je niet kent. Hij mag niemand uitsluiten. En hij moet een jaar of vijf meekunnen zonder dat iemand hem naast de werkelijkheid legt.
Jouw zin heeft de omgekeerde opdracht. Hij hoeft maar voor één lezer te werken, hij mag heel veel uitsluiten, en hij wordt juist elke week naast de werkelijkheid gelegd. Daar zit zijn hele nut.
Dat de zoekresultaten de bedrijfsvariant opleveren is dus geen vergissing van de schrijvers. Het woord missie is in het Nederlands grotendeels ingenomen door organisaties, net zoals het woord agenda grotendeels is ingenomen door software. Vraag je iets persoonlijks met een woord dat het bedrijfsleven ook gebruikt, dan krijg je het zakelijke antwoord, en dan moet je zelf de omslag maken.
Stephen Covey schreef over dit onderwerp een apart boekje, en het valt op dat hij het grootste deel ervan niet besteedt aan de formulering maar aan de vragen die eraan voorafgaan. Dat is geen toeval. Een persoonlijke missie is geen schrijfopdracht maar een besluit, en de zin is alleen de plek waar je dat besluit opschrijft zodat je het volgende week nog kunt terugvinden.
Je hoeft geen expert te zijn om te zien of je de bedrijfszin hebt opgeschreven of de jouwe. Er zijn drie kenmerken, en ze zijn alle drie in tien seconden te checken.
Niemand kan er nee tegen zeggen. "Ik wil met plezier en toewijding het beste uit mezelf en anderen halen" is waar, en precies daarom onbruikbaar. Een zin waar iedereen ja op zegt kan je week niet corrigeren. Je zin moet ergens een keuze maken die iemand anders anders zou maken.
Hij staat in de toekomst. Wil, ga, hoop, streef. Een zin in die vorm is nooit onwaar, want hij gaat over iets wat nog komt. Zet hem in de tegenwoordige tijd en kijk wat er gebeurt: "ik ben de ouder die om zes uur aan tafel zit" kan deze week kloppen of niet kloppen, en dat is het verschil.
Er staat geen mens in. Veel zinnen gaan over eigenschappen en waarden, en geen daarvan over een persoon of een plek. Toch zit je missie vrijwel altijd vast aan een handvol mensen en een handvol rollen. Staat er niemand in, dan heb je een karakterschets opgeschreven in plaats van een richting.
De zin voor een publiek
De zin waar je week zich aan meet
Let op wat er in het tweede rijtje gebeurt. Elke regel kan deze week onwaar zijn. Dat voelt minder prettig en het is de hele reden dat je hem opschrijft.
Een goede zin heeft een maat. Daarmee bedoel ik niet dat hij meetbaar moet zijn in cijfers, maar dat je op een vast moment kunt zeggen of je week ernaar was of niet. Dat moment is aan het begin van je week, als je je blokken neerzet, of aan het eind, als je terugkijkt.
De toets is simpel: lees je zin, kijk naar je week, en zoek één blok dat er niet bij past. Vind je er geen, dan kan dat twee dingen betekenen. Je week was in orde, of je zin is te ruim. Dat tweede is bij een eerste versie waarschijnlijker, en je komt er alleen achter door het drie of vier weken te doen.
Vind je er wél een, dan heb je iets in handen dat veel bruikbaarder is dan een voornemen. Je hebt niet de opdracht om anders te zijn, je hebt één blok dat verzet of weggehaald kan worden. Hoe je dat van een waarde naar een blok met een begintijd brengt staat in wat je in je agenda zet als je waarden er niet in staan, en welke van je waarden daarvoor aan de beurt is in de waarde waar je week het meest van afwijkt.
En de minder prettige kant, want die hoort erbij: je zin verandert je week niet in zijn eerste maand. Hij verandert in het begin alleen wat je ziet. Dat een missie op papier je week nog niets doet is de normale toestand, geen teken dat je het verkeerd hebt opgeschreven.
Zo werkt dit in MagilityOne
In MagilityOne staat je missie niet in een los document maar op dezelfde plek als je rollen en je weekdoelen, zodat je hem ziet op het moment dat je je week indeelt en niet een half jaar later. Bij elk blok kun je in één regel kwijt waarom het daar staat, en dat is op woensdag het verschil tussen weten wat mag wijken en gokken. Zo wordt je zin niet iets om op terug te kijken, maar iets waar het indelen van je week zich elke keer even aan moet verantwoorden.
Begin je eerste weekJe hebt er geen weekend voor nodig en ook geen stilteretraite. Je hebt er twintig minuten voor nodig en de bereidheid om een eerste versie op te schrijven die nog niet klopt. Drie vragen, in deze volgorde, en bij elke vraag schrijf je op wat er als eerste komt in plaats van het beste antwoord.
Wie zou het als eerste merken als ik een half jaar verdween? Schrijf drie tot vijf namen op. Dit is de vraag die de mensen in je zin zet, en die namen zijn vrijwel altijd dezelfde als je rollen. Geen namen kunnen opschrijven is zelf ook een uitkomst, en een die het opschrijven waard is.
Wat zou een van hen over mij zeggen waar ik het mee eens wil zijn? Niet wat ze nu zeggen en niet wat je hoopt dat ze zeggen, maar de ene zin die je zou willen dat klopt. Dit levert het werkwoord van je missie op, en dat werkwoord is bijna nooit groeien of ontwikkelen.
Wat doe ik nu wat daar tegenin gaat? Dit is de vraag die mensen overslaan en hij is de belangrijkste van de drie. Wat hier staat is de maat van je zin. Komt er niets, dan is je antwoord op vraag twee nog te veilig en ga je terug.
Gooi de antwoorden daarna in één of twee zinnen, in de tegenwoordige tijd, met minstens één mens erin. Streep elk woord weg dat in de missieverklaring van een willekeurig bedrijf ook zou kunnen staan. Wat er na dat strepen overblijft is korter dan je had bedacht, en dat is goed: een zin die je uit je hoofd kent, heb je op maandagochtend bij je.
Zet er de datum bij en kijk er over een maand opnieuw naar. Weet je nog niet welke woorden er in de buurt van je zin horen, begin dan niet hier maar bij je kernwaarden bepalen zonder lijstje met mooie woorden. En wil je zien hoe missie, waarden en je week in MagilityOne aan elkaar hangen, dan staat dat op de pagina over missie en waarden.
Kort genoeg om hem op maandagochtend uit je hoofd op te zeggen, en dat is in de praktijk een of twee zinnen. Langer mag, maar er zit een prijs aan: een alinea van acht regels kun je nergens meer aan afmeten, want er staat altijd wel een stuk in dat klopt. Heb je toch meer opgeschreven, streep dan door tot er een regel overblijft waarvan je kunt zeggen of je week eraan voldeed of niet. De rest van wat je schreef mag blijven staan in een apart document; het is bruikbaar, het is alleen geen maatstaf.
Dat hoeft niet, en het maakt de zin vaak slechter. Zodra je weet dat iemand meeleest, ga je woorden kiezen die goed klinken in plaats van woorden die kloppen, en dan krijg je precies de zin waar dit stuk over gaat. Laat hem dus eerst een paar weken alleen voor jezelf werken. Wil je hem daarna delen, kies dan iemand die je week kent en vraag niet of de zin mooi is, maar of hij hem aan jouw afgelopen maand kan herkennen.
Als startpunt kan het, als eindpunt niet. Wat een generator oplevert is een grammaticaal keurige zin met jouw woorden erin gevuld, en dat is iets anders dan een besluit. Het verraadt zich altijd op hetzelfde punt: je kunt er geen week aan afmeten, omdat er niets in staat dat ook nee kan zeggen. Gebruik zo'n zin dus desnoods om te zien hoe de vorm werkt, gooi hem daarna weg en schrijf de jouwe met de drie vragen uit dit stuk.
Vier weken ervaar je alles, zonder creditcard. Daarna bepaal jij hoe je verder plant: gewoon met de planner, of met alles erbij.
Begin je eerste week€14,95 per maand of €119 per jaar · of gewoon verder plannen. Altijd opzegbaar.